02-02-09

Bleach

bleach01Als een kunstenaar een artistieke uitdaging zoekt, moet hij eens manga proberen.
Op het eerste gezicht zou je dat niet verwachten: veel manga lijkt nogal schreeuwlelijk en sensationeel, maar er kruipt verdomd veel werk in.
Een reeks zoals Bleach barst van de tekst en tekenstijlen. De auteur, Tite Kubo, kan de ene keer puur realistisch tekenen, en het moment daarop een heel expressieve stijl toepassen.
Hij gaat dan bijvoorbeeld over van drama naar humor.
Bleach is een relatief jonge reeks. Er zijn nog maar vier afleveringen verschenen.
Het is ook bekend dat manga-reeksen erg lang kunnen zijn, maar dat is ook weer zoiets dat moet worden gerelativeerd: van Bleach verschijnt er pas om de twee maanden een deeltje.
En voor zo'n 6 euro krijg je toch zomaar eventjes 200 blzn. te lezen, wat 1 à 2 uur leesplezier betekent.

Strips zijn een moeilijke kunstvorm: ze combineren tekenen en tekst, grafiek en verhaal.
Manga's verscherpen die eisen nog. Doordat de verhalen langer zijn, moet de auteur ook een beter verhaal kunnen bedenken. Het moet immers soms honderden pagina's lang spannend blijven. Een manga mag geen soufflé zijn die na een denderend begin 50 p's verderop inzakt.
Nee: het moet blijven lopen. Als een trein. En tegelijk moet die trein alle stations aandoen en je alle landschappen laten zien, zonder dat de lezer één moment denkt: "Zijn we er nog niet?"
Dat doen manga's door afwisseling in het verhaal en in de tekenstijl, waardoor de boekjes een rijkdom aan gebeurtenissen en grafische technieken bevatten.

16:40 Gepost door De nieuwe Tijdlijn in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: beeldende kunst, strips, stripverhaal, manga, bleach, tite kubo, verhaal, tekst, grafiek | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

De commentaren zijn gesloten.